প্ৰথম বৰষুণ পৰাৰ পিছত, মাটিৰ পৰা উঠি অহা সেই গোন্ধ — ই মোক লৈ যায় শৈশৱৰ উঠান খনলৈ।
খেতৰ আলিৰে দৌৰি ফুৰা, বৰষুণৰ পানীত হাত-ভৰি তিয়াই খেলা দিনবোৰ আজিও মনত জ্বলি আছে।
মাটিৰ সেই গোন্ধ, আচলতে সময়ৰ গোন্ধ — যিয়ে আমাক সদায় মনত পেলাই দিয়ে আমি ক'ৰ পৰা আহিছোঁ।
একেই বিষয়ৰ আৰু লিখনি
কবিতা
নদীৰ কাষত সন্ধিয়া
ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত সোনালী সন্ধিয়াৰ ৰং, আৰু মনৰ কোণত জমা হোৱা শান্তিৰ কথা কোৱা এটি কবিতা।
লিখক অনুৰাধা বৰা১২ ছেপ্তেম্বৰ, ২০২৬২.১হাজাৰ